De naam is vulva

Dit onderwerp danste al enige tijd door mijn hoofd. Het schrijven van de zinnen verliep soepel, maar de keuze tussen publicatie en de prullenbak was minder makkelijk gemaakt.
Het geslachtorgaan van een vrouw is voor velen toch een beladen onderwerp en erover lezen kan dan wat ongemakkelijk aanvoelen. Doe ik dat de lezer aan? Bovendien ben ik me ervan bewust dat de oudere generaties meelezen. Ik neigde over te gaan tot zelfcensuur en alleen al die gedachte verdient onderzoek.
De bewustwording van mijn neiging tot zelfcensuur hielp. Wat maakt dat het ongemakkelijk is om te lezen of te praten over de vulva? De halve wereldbevolking heeft een vulva. Bovendien ben ik medeplichtig in het onthouden van belangrijke kennis en waarheden als ik dit artikel zou laten verstoffen in een digitale map. Publicatie it is.

Eerst de (globale) anatomie. De vulva bestaat uit alles wat je aan de buitenkant ziet:
Grote schaamlippen
Kleine schaamlippen
Clitoris (topje van de ijsberg daaronder)
Plasbuis
Vaginale opening, ook wel geboortekanaal

Zoals je hierboven leest, is de vagina slechts een deel van de vulva. De vagina is niet hét vrouwelijk geslachtsorgaan. Nog te vaak hoor ik mannen en vrouwen het woord vagina gebruiken als zij het geslachtsorgaan van de vrouw of het meisje bedoelen.
In mijn werk als jeugdverpleegkundige hoor ik ook veel benamingen voorbijkomen: haar meisje, spleetje, muts, voorbibs. Ouders vertalen dat dan naar mij als ‘vagina’. Vulva, lieve ouders. De naam is vulva.

Ruud de Wild lost het op zijn eigen wijze op: er helemaal geen woorden voor gebruiken. In een artikel op de website van Trouw vertelt hij: “Ik heb twee dochters van zeven en zestien waarmee ik over alles kan praten. Maar alle woorden voor het vrouwelijk geslachtsdeel zijn goor of zwaar. Vooral het drieletterwoord is een lomp, lelijk woord.” De naam is vulva, Ruud. Vulva.

Het goede voorbeeld
Niet alleen ouders, ook professionele instanties (Rutgers, Opvoeden.nl) gebruiken de naam vagina. Goed om hierbij te vermelden is dat Rutgers hèt kenniscentrum is over seksualiteit. De organisatie benoemt dat ‘vulva’ correcter is, maar gebruikt zelf ‘vagina’ in hun voorlichtingsmateriaal, want ‘dat is het meest ingeburgerd’. Tja, als je de foutieve benaming blijft gebruiken in voorlichtingsmateriaal komt er ook nooit een eind aan het gebruik van een foutieve naam.

Door de (persoonlijke) zoektocht (lees: zijn verlegenheid en/of onwetendheid over het geslachtsorgaan van de vrouw) van Ruud de Wild, mochten NPO Radio 2-luisteraars eind 2018 stemmen op het woord dat zij het meest geschikt vonden voor het vrouwelijk geslachtsorgaan. Vijfduizend luisteraars stemden en ‘Poenie’ kwam als winnaar uit de bus.
Poenie komt van het Surinaamse woord ‘punani’ wat letterlijk ‘vagina’ betekent. Dus niet het geslachtsorgaan van de vrouw kreeg een andere naam, maar het woord vagina kreeg een andere naam.

Nu hoor ik je denken: ‘Waarom deelt ze oud nieuws?’ Ik deel dit, vanwege de reactie van een woordvoerder van Rutgers. Ze vertelt dat ouders en leerkrachten het lastig vinden om over het vrouwelijk geslachtsorgaan te praten. Tot zover kan ik haar volgen, maar dan komt het: ze is daarom blij met poenie! “Poenie en piemel past ook bij elkaar.”

Er moet dus een nieuwe naam komen, omdat ouders en leerkrachten het moeilijk vinden om over het vrouwelijk geslachtsorgaan te praten. Is dat niet de omgekeerde wereld? Misschien kan Rutgers beter investeren om ouders en leerkrachten van die verlegenheid af te helpen. Heel misschien, ideetje hoor, kan dat door de juiste naam te gaan gebruiken voor het vrouwelijke geslachtsorgaan. Bijvoorbeeld, tja, in hun voorlichtingsmateriaal misschien?

Emancipatie in een nieuwe generatie
Dat ouders (en radio dj’s), leerkrachten en zelfs professionele instanties het woord ‘vagina’ aanhouden als zij vulva bedoelen, is veelzeggend over de (ongelijke) verhoudingen tussen mannen en vrouwen:

1. Censuur. Door vagina te zeggen negeren we met taal het visuele aspect van de vrouwelijke anatomie: de clitoris en de labia. We negeren daarmee het vrouwelijk genot. ‘Vagina’ houdt de aandacht op heteroseksueel mannelijk plezier. (Eén woord: patriarchaat).

2. Onwetendheid. Door het vrouwelijks geslachtsorgaan aan te duiden met ‘vagina’ denken veel mannen dat vrouwen alleen plezier halen uit penetratie – ook daar is op gebied van emancipatie nog veel te winnen. Hopelijk draagt het gebruik van de juiste naam bij aan hun kennis over het vrouwelijk geslachtsorgaan en vertaalt zich dit onder de dekens.

Dus hoe jonger meisjes en jongens weten hoe hun geslachtsorgaan en die van de andere sekse werkelijk heet, hoe beter. We willen tenslotte graag naar een geëmancipeerde samenleving. Laten we ook hierin het goede voorbeeld geven, anderen verbeteren of hun gestuntel onderbreken door ‘vulva’ te benoemen en ons verweren tegen opmerkingen als ‘waar doe je moeilijk over, het is maar een naam’.

Vulva is de enige juiste naam voor het vrouwelijk geslachtsorgaan. Taal is een precisie-instrument. Gebruik het als zodanig.