Chocolaatje

Ik zakte door mijn knieën zodat onze ogen op gelijke hoogte waren. Ik stak mijn rechterhand uit en boog mijn vingers naar elkaar toen ik haar zachte handpalm in de mijne voelde.

“Hallo Bernice*, leuk dat je er bent”, zei ik met een glimlach. Ze knikte, lachte haar witte tanden bloot. Met haar linkervoet deed ze een stap naar achteren. Ze keek naar haar vader die over de drempel van de spreekkamer stapte en de deur achter zich sloot. Bernice schoof de grote kruk naar achteren en nam plaats aan het hoofd van de tafel, links van mij. Rechts zat mijn collega; een jeugdverpleegkundige van Speciaal Onderwijs. Tegenover ons Bernices vader. Vader friemelde met zijn vingers aan de ingevulde vragenlijst.

“Jullie hebben ook de vragenlijst meegenomen, zie ik”, zei mijn collega. Ze keek naar de papieren, vervolgens naar vader. Bernice rechte haar rug en glimlachte. Haar voeten zweefde in de lucht en ze bewoog ze heen en weer tussen de poten van de kruk. Vader mompelde ‘ja, ja’, en schoof de papieren over tafel. We namen de lijst met onderwerpen door: de thuissituatie, school, vrije tijd, slapen, eten en bewegen.

“Vertel eens Bernice, wat doe jij allemaal aan bewegen?”. Bernices ogen zochten die van haar vader. Vader antwoordde dat ze naar school fietst, soms loopt. Opgeteld was dat niet meer dan tien minuten fietsen per dag.
“Bernice vraagt wel of ik mee kom spelen en ook of ze mag helpen met koken, maar ik ben oud. Ik ben bijna zeventig, ik heb niet genoeg energie meer. Vroeger deed ik alles met mijn kinderen, maar bij deze is het anders. Mijn lichaam…”

Na doorvragen bleek dat Bernice aan turnen deed.
“Wat een leuke sport, hoe vind je het om te doen?”
“Leuk, maar ik doe het niet meer.”
“Niet? En waarom dan niet meer?”
Vader nam het woord en vertelde dat Bernice door andere kinderen is gepest.
“Wat gebeurde er dan? Wat zeiden ze dan tegen jou?”
“Ze zeiden chocolaatje tegen mij, om mijn huid. En nog meer dingen…”

Weer die glimlach, met die jaloersmakende witte tanden. Ze sloeg haar ogen neer, haar aandacht ging naar haar spelende vingers, los dan weer in elkaar verstrengeld.
Ik zag een negenjarig meisje, nu al zo gevormd door (de opvoeding van) haar oudere vader, door haar ontwikkelingsachterstand en door haar pesters. Wat staat haar nog allemaal te wachten? En misschien nog belangrijker, hoe gaat zij hiermee om?

 

*Bernice is een gefingeerde naam.